Wicemarszałek Wojciech Drożdż zaprosił dzisiaj dziennikarzy na specjalną konferencję prasową, która była poświęcona zarzutom sformułowanym publicznie przez kierownictwo Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej.

Wicemarszałkowi Wojciechowi Drożdżowi towarzyszyły: dyrektor Wydziału Infrastruktury i Transportu Jadwiga Rajkiewicz oraz inspektor w Biurze Polityki Energetycznej Agnieszka Myszkowska.

Zarzuty Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej (PSEW) odbiły się szerokim echem w regionalnych mediach, bez ich źródłowej weryfikacji w merytorycznym wydziale Urzędu Marszałkowskiego. Przypomnijmy, że na konferencji prasowej prezesów PSEW, która odbyła się 10 marca br. w Szczecinie, zakwestionowano zapisy „Programu rozwoju sektora energetycznego w województwie zachodniopomorskim do 2015 r. z częścią prognostyczną do 2030 r.”, w części dotyczącej energetyki wiatrowej. Postawiono publicznie zarzut, że Program postawił barierę w rozwoju tego sektora odnawialnych źródeł energii, sugerując przy tym, że wykonawca dokumentu za przyzwoleniem Urzędu Marszałkowskiego preferował przy opracowywaniu Programu swoje powiązania branżowe.

- Nasza dzisiejsza konferencja jest odpowiedzią na informacje, które od paru dni ukazują się w mediach – rozpoczął spotkanie z dziennikarzami wicemarszałek. – Program rozwoju sektora energetycznego został przygotowany przez niezależnych ekspertów – podkreślał marszałek i przedstawił informacje na temat sposobu opracowania Programu.

Urząd Marszałkowski wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na wykonanie dwóch opracowań: „Programu rozwoju sektora energetycznego w województwie zachodniopomorskim do 2015 r. z częścią prognostyczną do 2030 r.” i „Prognozy oddziaływania na środowisko” do „Programu rozwoju sektora energetycznego w województwie zachodniopomorskim do 2015 r. z częścią prognostyczną do 2030 r.” W ramach prowadzonego postępowania wpłynęły dwie oferty – ostatecznie Województwo Zachodniopomorskie zawarło umowę ze spółką CASE-Doradcy – Wykonawcą zamówionych opracowań.

- Wszystkie etapy i kryteria postępowania przetargowego były podane do publicznej wiadomości w ogłoszeniu o wszczęciu zamówienia. Żadnych zastrzeżeń nie wniesiono – podkreślała dyrektor Jadwiga Rajkiewicz. - Opracowanie dokumentu było procesem wieloetapowym, wymagającym m.in. analizy aktualnych dokumentów wojewódzkich, powiatowych i gminnych, analizy raportów statystycznych i sprawozdań, przygotowania ankiet umożliwiających zebranie informacji od gmin i podmiotów, przeprowadzenia uzgodnień z grupą ekspertów powołanych zarządzeniem  Marszałka Województwa, przeprowadzania konsultacji społecznych, a także przetworzenia otrzymanych informacji i opracowania wersji roboczej oraz końcowej dokumentu. Tak więc na podstawie powyższej charakterystyki procesu przygotowania Programu, można stwierdzić, że był on wszechstronny - uwzględniał informacje i opinię z różnych źródeł oraz środowisk – mówiła dyrektor Jadwiga Rajkiewicz.

Warto dodać, że Zarząd PSEW - pomimo deklaracji chęci współpracy, i pomimo zaproszeń wysłanych przez Województwo do udziału w pierwszym spotkaniu konsultacyjnym (które miało miejsce 29 czerwca 2010 r.) oraz w spotkaniu w ramach prowadzonych konsultacji społecznych (w dniu 22 września 2010 r.) - odmówił pomocy w przygotowaniu części szczegółowej Programu w zakresie aspektów lokalizacyjnych energetyki wiatrowej. PSEW zgłosił uwagi i wnioski w ramach konsultacji społecznych po terminie (konsultacje społeczne prowadzone były 35 dni) – większość z nich, mimo że zostały zgłoszone po czasie, została uwzględniona w Programie.

PSEW zarzuciło także władzom województwa, że nie stawiają sobie ambitnych celów - Zachodniopomorskie planuje rozwój energii wiatrowej na poziomie 1000 MW (MW – jednostka mocy, megawat), podczas gdy np. Brandenburgia planuje do 2020 rozwój na poziomie 7500 MW.

- Energetyka wiatrowa w województwie zachodniopomorskim powinna być zaplanowana na miarę istniejących możliwości planowania w polskich warunkach, a ambicja w planowaniu powinna ustąpić racjonalności po rozważeniu wszystkich warunków brzegowych warunkujących jej rozwój w kraju. Niemiarodajne jest przyrównywanie się do takich krajów jak Niemcy. Niemiecki system wsparcia dla energetyki wiatrowej oraz ustawodawstwo w tym zakresie są o wiele korzystniejsze niż jest to w naszym kraju. Przede wszystkim dzięki specjalnej ustawie regulującej cenę za 1 MW wyprodukowany z elektrowni wiatrowych w Niemczech z wyprzedzeniem wieloletnim, możliwe jest precyzyjne planowanie założonej mocy i dzięki temu przedsiębiorcy mogą złożyć jasna deklarację odnośnie ilości nowych farm wiatrowych w kolejnych latach. Polskie ustawodawstwo niestety nie jest tak precyzyjne – mówiła inspektor w Biurze Polityki Energetycznej Agnieszka Myszkowska.

„Program rozwoju sektora energetycznego w województwie zachodniopomorskim do 2015 r. z częścią prognostyczną do 2030 r.” pozostaje w zgodzie z Polityką energetyczną Polski do roku 2030 i cele w nim zawarte mają podobną strukturę. Jednak cele w polityce energetycznej Polski nie są szczegółowo sformułowane, np. wskazany jest cel (wymagany przepisami unijnymi) osiągnięcia 15% energii ze źródeł odnawialnych (OZE) do roku 2020. „Polityka energetyczna…” nie wskazuje procentowego udziału energii odnawialnej w poszczególnych województwach, a w tym również energetyki wiatrowej. Polscy przedsiębiorcy oraz twórcy Programu opracowywanego i przyjętego przez Zarząd Województwa w 2010 roku musieli pokonać barierę zbyt wielu niewiadomych przypadających na ten rok.

Warto jednak zwrócić uwagę, iż rozwój niektórych technologii odnawialnych źródeł energii w województwie zachodniopomorskim jest obecnie niezwykle dynamiczny. Uruchomienie projektu farmy wiatrowej w okolicach Darłowa o łącznej mocy 240 MW sprawi, że produkcja energii odnawialnej w Polsce wzrośnie o około 11% w porównaniu ze stanem z 2009 roku. Zatem osiągnięcie założenia uzyskania 15% energii z OZE może nastąpić szybciej niż w 2020 r. Dodatkowo, poza ustawodawstwem i systemami wsparcia, bardzo poważnym czynnikiem jest możliwość rozwoju sieci elektroenergetycznych w regionie. Sieciowa infrastruktura energetyczna jest przestarzała. Na uwagę zasługuje fakt różnicy w gęstości sieci Polsce i w Niemczech.

Program nie może również weryfikować decyzji inwestycyjnych podejmowanych przez samodzielne podmioty gospodarcze, a tym bardziej przez rząd.

Zgodnie z zasadami prognozowania na okresy długoletnie, prognoza 20-letnia jest przede wszystkim wskazaniem kierunku zmian (wzrost lub regres) oraz podstawowych możliwości realizacji. Nawet Komisja Europejska nie formułuje swoich planów dotyczących energii odnawialnej i polityki klimatycznej na okresy powyżej 10 lat. Nie określa też jednoznacznie planowanej mocy zainstalowanej w elektrownie wiatrowe, a jedynie podaje potencjał i prognozę.

- Konieczność aktualizacji obecnego Programu za 2-3 lata nie przekreśla jego użyteczności w przyjętej perspektywie planistycznej do końca 2015 roku, bowiem w najbliższych latach będą realizowane największe inwestycje o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa energetycznego kraju i regionu. Program przedstawia koszty i harmonogramy realizacji tych projektów w perspektywie do końca 2015 roku oraz ich istotne skutki w okresie 2016-2030 – podsumował wicemarszałek Wojciech Drożdż.