Na szczecińskim podzamczu 3 kwietnia 2014 roku świętowano 771 rocznicę nadania praw miejskich Szczecinowi. Niespodzianką było pojawienie się księcia Barnima, który prawie osiem wieków temu zdecydował, że Szczecin będzie miastem. W roli księcia wystąpił wicemarszałek Wojciech Drożdż.

Był to niezaplanowany punkt uroczystości. Wicemarszałek Wojciech Drożdż pojawił się w towarzystwie księżniczki Marianny (w tej roli rzecznik marszałka Gabriela Wiatr) oraz córek Anastazji i Jadwigi – wszyscy wystąpili w gustownych strojach z XIII wieku.

Wojciech Drożdż odczytał przed Ratuszem Staromiejskim akt lokacji miasta - "My, Barnim, z Bożej Łaski książę Pomorza, czynimy wiadomym, iż miastu naszemu Szczecinowi nadajemy te prawa, które obowiązują w Magdeburgu. Tam, gdzie w naszym kraju obowiązuje prawo magdeburskie, mają się w sprawie wszelkich niejasności odwoływać do Szczecina" – tak brzmi początek tego dokumentu.

Głównym punktem obchodów było odegranie hejnału, równo o godzinie 12.43, co symbolicznie nawiązywało do daty przyznania praw miejskich Szczecinowi. Wszystkich zebranych na podzamczu częstowano paprykarzem szczecińskim. W ramach obchodów rocznicy można było zwiedzać również Muzeum Historii Szczecina, zobaczyć dokument lokacyjny z 1293 roku, będący potwierdzeniem wcześniejszego nadania oraz skorzystać z ofert lokali gastronomicznych na podzamczu, które na tę okazję przygotowały specjalne oferty potraw typowo szczecińskich.

3 kwietnia 1243 roku książę Barnim I Dobry nadał Szczecinowi prawa miejskie. Lokacja nie była jednak zdarzeniem jednorazowym, to był długotrwały proces gospodarczo-polityczny, którego finałem były negocjacje między przedstawicielami społeczności miejskiej, reprezentowanymi przez sołtysa, lennik książęcego Wernera Barvotha, a księciem.

Akt ostatecznego lokowania miasta przez Barnima I Dobrego na prawie niemieckim, magdeburskim miał miejsce w 1243 roku, co zostało potwierdzone w 1293 roku przez księcia Bogusława IV. Uzyskanie praw miejskich oznaczało wyłączenie mieszkańców spod książęcego sądownictwa, nadanie miastu na własność terenów rolniczych i leśnych, przywileje handlowe, swobodę gospodarowania, zwolnienie od ceł książęcych. Obowiązkiem mieszczan był udział w obronie księstwa oraz działaniach dyplomatycznych. Dokument lokacyjny wyznaczał także granice gminy miejskiej i formy jej samorządu. Lokacja wiązała się też z wytyczeniem rynku, jako placu targowego, nowej siatki ulic oraz określeniem umocnień miejskich

Galeria